Filmrecensie Goodbye Lenin



Door Gé Neever

Sinds enkele maanden draait in de betere bioscopen "Goodbye Lenin", een rolprent die in Duitsland ruim 5 miljoen bezoekers trok en op het filmfestival van Berlijn werd onderscheiden met de "Blauwe Engel", de prijs voor de beste Europese film.

Het eind van de 80er jaren. Overal in het Oostblok rommelt het. Gewend aan het milde Sovjetregime van Gorbatsjov en de glasnost en perestrojka durft men eindelijk de straat op "voor vrijheid en democratie".
Het zijn studenten, kunstenaars en de jonge intelligentsia die hun stem laten horen. En steeds luider. Ook in het Berlijn achter de Muur.
Christiane Kerner, gedesillusioneerd door haar gevluchte man en nu in d'r eentje verantwoordelijk voor een zoon en een dochter, vlucht in haar werk als leidster van de Jonge Pioniers en zij gelooft stelliger dan ooit de in socialistische eindzege.
Goodbye Lenin1989. Op een avond begin oktober, is zij er getuige van hoe een massale - vreedzame - demonstratie door de ordetroepen ongekend hardhandig uiteen wordt geslagen. Te midden van het strijdgewoel wordt ze ondersteboven gelopen, valt op het trottoir en wordt bewusteloos naar een ziekenhuis gebracht.
Een acuut zwaar hartinfarct.
Haar kinderen Alex en Ariane horen in het ziekenhuis van de behandelende arts dat, mocht zij ooit uit haar coma ontwaken (wat onwaarschijnlijk is), een volgend hartinfarct fataal zal zijn. Elke opwinding is haar ten strengste verboden.
In de volgende maanden is de opwinding niet van de lucht met als hoogtepunt de val van de Muur.
Maar Christiane weet nergens van en mag ook nergens vanaf weten.
Na acht maanden gebeurt wat niemand verwacht: zij komt bij uit haar diepe coma en herkent haar kinderen.
Al snel gaat het wat beter met haar en wil ze naar huis. Waar haar arts het volstrekt mee oneens is.
Ze wil en ze zal, en hoe eerder hoe liever, en Alex ziet dar er geen ontkomen aan is. Maar hoe dan ook moet worden voorkomen dat ze in de gaten krijgt de maatschappij volledig is veranderd. Veranderd of afgeschaft, alles waarin ze onvoorwaardelijk geloofde.
En vanaf dat ogenblik is Alex fulltime bezig een schijnwereld te bouwen, weliswaar binnen de vier muren van haar slaapkamer, thuis.
Dat leidt natuurlijk tot de meest absurde situaties.
Alles wordt door Alex met ongekende vindingrijkheid vervalst, met behulp van een stelletje uiterst creatieve vrienden. Hollandse augurken worden geserveerd als vertrouwde Oost-Duitse lekkernij. Oude etiketten worden op nieuwe flessen geplakt. Elke dag is er een Tv-journaal, opgenomen in eigen studio en dagelijks om acht uur vanuit de keuken op video afgedraaid.
Een volgend hartinfarct wordt Christiane Kerner fataal, nadat zij tot haar vreugde op de T.V. gezien heeft dat het Politbureau de grenzen heeft geopend en de DDR gastvrijheid biedt aan honderdduizenden die het verfoeide kapitalistische Westen zijn ontvlucht in de hoop op een betere socialistische toekomst.

"Goodbye Lenin", een meer dan kostelijke film van regisseur Wolfgang Becker, met veel documentaire beelden van het Berlijn voor en na de "Wende", achter de Muur.
Een sterke cast met o.a. een briljante en ontwapenende Daniël Brühl als Alex en overtuigende Katrin Saß als Christiane.



<< terug
   
e-mail redactie - disclaimer