Door Gé Neever
Sinds enkele maanden draait in de betere bioscopen "Goodbye Lenin",
een rolprent die in Duitsland ruim 5 miljoen bezoekers trok en op
het filmfestival van Berlijn werd onderscheiden met de "Blauwe
Engel", de prijs voor de beste Europese film.
Het eind van de 80er jaren. Overal in het Oostblok rommelt het.
Gewend aan het milde Sovjetregime van Gorbatsjov en de glasnost
en perestrojka durft men eindelijk de straat op "voor vrijheid
en democratie".
Het zijn studenten, kunstenaars en de jonge intelligentsia die hun
stem laten horen. En steeds luider. Ook in het Berlijn achter de
Muur.
Christiane Kerner, gedesillusioneerd door haar gevluchte man en
nu in d'r eentje verantwoordelijk voor een zoon en een dochter,
vlucht in haar werk als leidster van de Jonge Pioniers en zij gelooft
stelliger dan ooit de in socialistische eindzege.
1989.
Op een avond begin oktober, is zij er getuige van hoe een massale
- vreedzame - demonstratie door de ordetroepen ongekend hardhandig
uiteen wordt geslagen. Te midden van het strijdgewoel wordt ze ondersteboven
gelopen, valt op het trottoir en wordt bewusteloos naar een ziekenhuis
gebracht.
Een acuut zwaar hartinfarct.
Haar kinderen Alex en Ariane horen in het ziekenhuis van de behandelende
arts dat, mocht zij ooit uit haar coma ontwaken (wat onwaarschijnlijk
is), een volgend hartinfarct fataal zal zijn. Elke opwinding is
haar ten strengste verboden.
In de volgende maanden is de opwinding niet van de lucht met als
hoogtepunt de val van de Muur.
Maar Christiane weet nergens van en mag ook nergens vanaf weten.
Na acht maanden gebeurt wat niemand verwacht: zij komt bij uit haar
diepe coma en herkent haar kinderen.
Al snel gaat het wat beter met haar en wil ze naar huis. Waar haar
arts het volstrekt mee oneens is.
Ze wil en ze zal, en hoe eerder hoe liever, en Alex ziet dar er
geen ontkomen aan is. Maar hoe dan ook moet worden voorkomen dat
ze in de gaten krijgt de maatschappij volledig is veranderd. Veranderd
of afgeschaft, alles waarin ze onvoorwaardelijk geloofde.
En vanaf dat ogenblik is Alex fulltime bezig een schijnwereld te
bouwen, weliswaar binnen de vier muren van haar slaapkamer, thuis.
Dat leidt natuurlijk tot de meest absurde situaties.
Alles wordt door Alex met ongekende vindingrijkheid vervalst, met
behulp van een stelletje uiterst creatieve vrienden. Hollandse augurken
worden geserveerd als vertrouwde Oost-Duitse lekkernij. Oude etiketten
worden op nieuwe flessen geplakt. Elke dag is er een Tv-journaal,
opgenomen in eigen studio en dagelijks om acht uur vanuit de keuken
op video afgedraaid.
Een volgend hartinfarct wordt Christiane Kerner fataal, nadat zij
tot haar vreugde op de T.V. gezien heeft dat het Politbureau de
grenzen heeft geopend en de DDR gastvrijheid biedt aan honderdduizenden
die het verfoeide kapitalistische Westen zijn ontvlucht in de hoop
op een betere socialistische toekomst.
"Goodbye Lenin", een meer dan kostelijke film van regisseur
Wolfgang Becker, met veel documentaire beelden van het Berlijn voor
en na de "Wende", achter de Muur.
Een sterke cast met o.a. een briljante en ontwapenende Daniël
Brühl als Alex en overtuigende Katrin Saß als Christiane.
|