| San Marino : een uitzonderlijke en unieke republiek |
San Marino : een uitzonderlijke en unieke republiek Napoleon werd er verliefd op, kardinaal Alberoni wilde het bij de kerkelijke staten voegen en Giuseppe Garibaldi vluchtte ernaartoe voor de Oostenrijkers. Hoe kan het dat een zo klein staatje, geografisch en cultureel-historisch ingebed in de ontwikkeling van Italië, onafhankelijk en onveroverd is kunnen gedurende meer dan 1700 jaar? Technische fiche: -geboortedatum republiek: 301 na C -oppervlakte: 61 km2 -inwoners: 27.680 -ligging: 700 m boven zeespiegel -klimaat: zomer: 10-28 °C, winter: 0-15°C, lente en herfst: gematigde temperatuur -officiële taal: Italiaans gesproken taal: dialect van Romagna en de Marken -munt: San Marinese euro  Op
de autostrade A14 tussen Bologna en Ancona vragen veel reizigers zich
ter hoogste van Rimini af wat dat bord betekent met Repubblica di
San Marino. Als ze dan de uitrit Rimini Sud kiezen en de hoofdweg
nog een 25 kilometer volgen, komen ze bij een fictieve grensovergang
met kasteelwachters in volledig uniform onder een grote brug die de
boodschap draagt: "Benvenuti nella antica terra della libertà"
(welkom op de oude bodem van de vrijheid).Hier begint de weg te klimmen, steeds met het beeld voor ogen van de Monte Titano, met zijn drie punten, " le tre penne". Op minder dan tien minuten arriveert men dan aan de oude stadswallen van een middeleeuws historisch centrum met uitkijktorens, bastions en kantelen en de drie rotsen Cesta, Guaita e Montale - deze laatste is het symbool van de oude officiële republiek. Eenmaal boven kan je bij goed weer de stranden aan de Adriatische kust zien liggen. Ook bij bewolking blijft het panorama spectaculair, heel bijzonder in de winter als er sneeuw op de berg ligt. De atmosfeer die San Marino ademt is die van een rustige plek, schijnbaar volledig gericht op het toerisme, met smalle steegjes en pleintjes, met aan elkaar gerijgde souvenirswinkeltjes en vriendelijke en toegewijde winkelbedienden die je net zo graag de weg willen wijzen en inlichtingen willen geven in verband met je verblijf, als typische lokale retaurants willen aanprijzen waar je goed kan eten voor een redelijke prijs. Veel journalisten hebben San Marino beschreven als een soort middeleeuws Disneyland of een romantische plaats voor verliefde koppeltjes. Sinds 1907 hebben slimmere buitenlandse journalisten zoals Paul Mansfields van de Travelers' Times dat fast-food-imago achterwege gelaten. Als je 's zomers een wandeling over de berg maakt - na zevenen, wanneer de laatste bus naar Rimini het historisch centrum van San Marino verlaten heeft - wordt de Republiek weer het kleine landje van weleer waar handelaars en de wakkere toeristen samen staan te kletsen over verleden en heden van San Marino en dat het liefst bij een glas Sangiovese, een piadina en een beetje porchetta. Dat is het échte San Marino waarover de schaarse originele San Marinezen zo fier zijn dat ze zich een echt buitenland van Italië voelen - in Italia zeggen ze dan, alsof het zo ver weg zou zijn. Legende en historie: In de tweede eeuw na Christus, ten tijde van de christenvervolgingen van keizer Dioclesius zouden twee jonge mannen uit Arbe (ex-Dalmatië) naar Rimini gevlucht zijn. Hun namen waren Marino en Leo. Ze waren zo handig in het bewerken van steen, dat ze al gauw faam verwierven tussen de bouwers van Romeinse villa's aan de Adriatische kust. Op hun zoektocht naar beter en zuiverder gesteente om mee te werken, kwamen Marino en Leo via de rivier Marecchia bij de bergen Monte Feretro (De Berg van de Doden) en Monte Titano. Leo vestigde zich op Monte Feretro - vandaag San Leo, Italië - terwijl Marino de eerste christelijke gemeenschap stichtte op Monte Titano. De legende vertelt dat Donna Felicissima, een Romeinse edelvrouw, aan Marino de opdracht gaf beelden en stenen decoraties uit te houwen voor haar villa in opbouw in Domagnano. De edelvrouw werd smoorverliefd op Marino en ze zou hem Monte Titano geschonken hebben. De versie van de christenen is echter dat Marino de berg kreeg na een mirakel dat hij had bewerkstelligd waarbij hij Felicissima's dochter van de verstikkingsdood zou hebben gered. Hoe de dingen ook gegaan zijn, Marino richtte zijn stenen toevluchtsoord (dat je nu nog kan gaan bezoeken)op op de top van de Monte Titano. Zo verkreeg hij de eer van goede christenvader en later de heiligverklaring. Leo's leven kende een gelijkaardig verloop en hij werd later de heilige Leo (San Leo). Onafhankelijk en nooit veroverd:  De
reden waarom San Marino onafhankelijk is gebleven en in 17 eeuwen
nooit werd veroverd, ligt waarschijnlijk in de moeilijke bereikbaarheid
van de berg Monte Titano en de slechts matig vruchtbare bodem. Veroveraars
waren niet echt geïnteresseerd in deze dorre berg en zo bleef
San Marino vrij terwijl alle streken van Italië veroverd en bezet
werden.Daarom kan de kleine staat vandaag bogen op de reputatie van oudste republiek ter wereld. Vanaf 1960 vond het toerisme zijn weg naar San Marino, wat niet alleen economische opbrengsten voor de staatskas meebracht, maar wat ook een zuivere promotie werd voor San Marino als interessegebied voor grote Italiaanse investeerders. Dankzij zijn fiscale systeem én het bankgeheim heeft San Marino gedurende de laatste dertig jaar een charismatische uitstraling gekregen voor mensen met veel geld. Mede hierdoor heeft de stadsstaat tot in de jaren negentig van de vorige eeuw de stadsstaat een bevoorrechte positie kunnen handhaven tussen de landen met hoogste inkomen per capita. Verblijf in San Marino: -Er zijn 15 hotels in San Marino van 2 tot 4 sterren, prijzen van 50 tot 130 euro pp in een dubbele kamer - met ontbijt. -in 30 restaurants kan je een vast menu krijgen voor 16 euro en een keuze à la carte maken voor 25 tot 50 euro. Wijnkaart: prima lokale wijnen die in alle vinoteken verkrijgbaar zijn, vanaf 2,5 euro per fles en die geproefd kunnen worden: speciale vermelding voor Tilus (typische likeur van San Marino, met kruidensmaak en truffelparfum) Niet te missen feestdagen: -1 april en 1 oktober: dag van aanstelling van de regerende hoofden (twee staatshoofden) - van 1 tot 3 september: nationale feestdagen waarop de republiek gevierd wordt -eerste drie weken van juli Etnofestival -laatste week van juli: middeleeuwse week met restaurants waar middeleeuws gekookt wordt, met toernooien van oude spelen, wimpelwaaiers en heuse steekspelen. -van 10 tot 20 augustus concerten van jazz, rock en pop op de pleinen van het historisch centrum. Verder niet te missen: Jaarlijks bijzondere postzegel- en muntuitgaven Woordverklaringen: -Sangiovese: naam van een wijngaard die één van de meest bekende rode wijnen van Italië produceert -piadina: ongedesemd brood, in vorm van een pannenkoek, dat gewoonlijk geserveerd wordt met stracchino en rucola of met rauwe hesp -porchetta: een speenvarkentje dat opgevuld wordt met rozemarijn, look, grof zout, peper, aan het spit op een houtvuur geroosterd. Voor verdere informatie: Ufficio di Stato per il Turismo 00378/0549882400 of www.visitsanmarino.com Geschreven door: Francesco Brigante en Hilde Hoefnagels |
| << terug |
