Nr.2 Darmflora
Er wordt de laatste tijd steeds meer aandacht (in de media) besteed aan de dikke darm. De belangrijkste functie van de dikke darm is om water te absorberen. Andere functie's van de dikke darm zijn opname van ionen, mineralen, en vitamine K2 die geproduceerd zijn door de bacteriën in de dikke darmen.

De dikke darm kan 90% van het water wat in de dikke darm komt absorberen. Het voedsel wat gegeten wordt verlaat ongeveer na 3 uur de maag en komt dan in de dunne darm terecht. Als het voedsel in de dikke darmen komt kan het soms 2 tot 5 dagen duren voordat dit ons lichaam verlaat. Als het verteerde voedsel langer in onze darmen blijft zitten, dan vindt er resorptie plaats van te veel water waardoor mensen last krijgen van obstipatie. Gemiddeld genomen gaan mensen 3x of meerdere keren naar de wc per week. Als je pas na 7-10 dagen naar de wc moet gaan voor de ontlasting dan heb je last van obstipatie.

Met name omtrent de darmbacteriën wordt er op dit moment veel gepubliceerd. In de darmholte leven een paar miljard bacteriën, die meehelpen aan de voedselvertering, door complexe stoffen af te breken naar makkelijk op te nemen voedingsstoffen. En hier in de dikke darm wordt vitamine K2 geproduceerd. Bij pasgeborenen ontbreken deze darmbacteriën, waardoor een tekort aan vitamine K kan ontstaan, wat een effect heeft op de stolling (het bloed gaat niet stollen). Meestal krijgt een pasgeborene een spuit met vitamine K. Dus zonder darmbacteriën kunnen wij niet leven. Alleen de balans tussen de goede en slechte darmbacteriën kan nog wel eens verstoord zijn, waardoor de slechte darmbacteriën andere stoffen aanmaken en deze aan ons lichaam kunnen afgeven (volgens de alternatieve geneeskunde). Antibiotica bestrijden alle bacteriën, dit is dus schadelijk voor de darmflora. Men vermoedt dat vitamine K de neerslag van calcium remt, dit zou dus bevorderlijk zijn voor aderverkalking.

Je kunt de darmflora gunstig beïnvloeden, door middel van bacteriën in te nemen (producten zoals Yakult, Optimel e.d.). Een goede levensstijl (niet ongezond te eten) houdt je darmflora ”gezond”. Wat sommige mensen doen is een darmspoeling. Dit is een techniek waarbij je de dikke darmen reinigt van alle bacteriën. De voorwaarde hierbij is dat je de darmen weer aanvult met “goede” bacteriën. De darmspoelingen werden al 1400 voor Christus toegepast, door de notabelen. Men dacht dat door je lichaam inwendig te reinigen je langer leefde.

In de alternatieve therapie gaat men er van uit dat met der tijd de dikke darm dichtslibt, waardoor de doorgang van de darm kleiner wordt. Bijvoorbeeld door irritatie (stress, dieet, chemicaliën) produceert de darm slijm (mucus), en dit bindt zich dan met de afvalproducten van bijvoorbeeld meelproducten waardoor de darm dichtslibt. En de deze sliblaag is weer voedingsbodem voor allerlei organismen. Dus met de jaren wordt deze laag steeds dikker. In deze therapie gaat men er vanuit dat deze sliblaag, allerlei reacties kan veroorzaken, o.a. constipatie, vermoeidheid, slechte huid, gewrichtspijnen. Na het schoon spoelen (ontslakken) van de dikke darmen, zouden mensen een positieve invloed ervaren op o.a. hun energie, mentale gesteldheid en immuunsysteem. Andere resultaten zijn minder last hebben van obstipatie en het beter aanvoelen van de huid.

In de Verenigde Staten en Duitstalige landen is het spoelen van je darmen een normale zaak. Er zijn wel enkele kritische kanttekeningen bij het spoelen van de darmen;

• sommige therapeuten spoelen mensen, waarbij er sprake is van darmontstekingen (colitis). Bij een colitis heb je kans op een perforatie (darmen gaan stuk).
• het is belangrijk dat de apparatuur goed wordt gedesinfecteerd, om te voorkomen dat men overdracht krijgt van andermans bacteriën.
• sommige therapeuten pretenderen dat je hierdoor afvalt, dit geldt niet voor de meeste mensen.
• net als met de acupunctuur en andere alternatieve geneeswijzen, zijn preventieve darmspoelingen omstreden. Je hebt artsen in Duitsland en de Verenigde Staten die darmspoelingen voorschrijven of toejuichen en een deel van de artsen die deze therapieën onzinnig vinden. De reguliere artsen passen darmspoelingen onder andere toe voor een kijkoperatie in de darmen (scopie), let wel, hier worden de darmen met medicijnen gereinigd.

Nr. 3 (
Nr.3 Preventief Meten

Tegenwoordig kunnen mensen via verschillende mogelijkheden het lichaam laten doormeten.
Men kan preventief bijvoorbeeld een MRI-scan laten maken terwijl men geen klachten heeft. De uitslag van het onderzoek kun je opslaan, om eventueel later als men klachten heeft deze status op te roepen en te vergelijken of er verschil is met de status van “vroeger”. Uit MRI-onderzoek is gebleken dat 22 tot 40% van de mensen een hernia hebben zonder dat zij rugklachten hebben. Vroeger werden sommige mensen op basis van een hernia via het MRI beeld geopereerd, tegenwoordig is men wat voorzichtiger met opereren. Volgens New England Journal of Medicine geeft maar 4% van de onderrug herniaklachten. Dus als men preventief bijvoorbeeld een MRI-scan laat maken - terwijl men geen klachten heeft en alles kan doen - en men krijgt na 5 jaar onderrugklachten en uit de nieuwe MRI-scan blijkt dat de hernia hetzelfde is gebleven dan heeft men dus geen klachten van de hernia.

Een andere mogelijkheid om het lichaam te meten is via biofeedback.
Momenteel kan men zijn psychische gesteldheid meten m.b.v. neurofeedback ofwel EEG-feedback genoemd. Men kan kijken in hoeverre de hersenen gestresst zijn, zodat men dit kan trainen om beter te functioneren. Bij gezonde mensen is de werking van de hersenen stabiel. De hersenen zijn actief en zenden de juiste signalen uit. Maar bij mensen met (beginnende of vergevorderde) stressklachten, burnout, angstklachten, ADHD of hersenletsel is de hersenactiviteit ontregeld. De ernst van de klachten zegt iets over de mate van ontregeling. Met neurofeedback kun je leren de hersenactiviteit te beïnvloeden en zodanig te veranderen dat de klachten sterk verminderen of zelfs verdwijnen. De metingen worden gedaan via sensoren op het hoofd waarbij de EEG activiteit wordt gemeten (dit is een soort hartcardiogram, maar dan van de hersenen).

De mensen leren het lichaam weer te beheersen (de hersenen worden weer stabiel).
Neurofeedback is geschikt voor mensen vanaf ongeveer 6-7 jaar. Het is een zeer doeltreffend middel waarbij 60% van de mensen van hun klachten af komt, 20% ervaart een beduidende verbetering en bij 20% werkt het helaas niet. Het is van tevoren niet te voorspellen bij wie het wel zal werken en bij wie niet. Neurofeedback is geen wondermiddel waarmee iedereen en elke klacht is te behandelen.

De praktijk toont aan dat neurofeedback een gunstige werking kan hebben:

1. Bij mensen die regelmatig topprestaties moeten leveren, zoals managers, ondernemers en topsporters.
2. Veel klachten zoals slaapstoornissen, concentratieproblemen, angststoornissen, lichte depressie, burn-out, chronische vermoeidheid, tics, alcohol problemen etc.
3. Bij kinderen met AD(H)D (hyperactiviteit), leerproblemen (dyslexie, NLD), autisme en andere gedragsstoornissen.

Neurofeedback is in Nederland nog vrij nieuw, en er zijn er nog niet zoveel mensen die zich hiermee bezig houden, www.neurocom.nl is een voorbeeld van een praktijk die hierin gespecialiseerd is.

Het meten/bekijken van de spieren kan bijvoorbeeld via digitale echografie worden weergegeven. Hierbij kun je kijken of een spier (licht)geïrriteerd/ingescheurd is, of dat er kalkafzetting is. Het voordeel van deze techniek boven de MRI-scan is dat je de spieren kunt zien bewegen, en dat de “camera” direct boven de pijnlijke plek geplaatst kan worden om te kijken of er daadwerkelijk iets gescheurd is of geïrriteerd.

Het meten van het bloed kan op verschillende manieren worden uitgevoerd.
Mensen kunnen een klassiek bloedonderzoek laten uitvoeren, of een alternatief bloedonderzoek.
Een vorm van alternatief bloedonderzoek is de levende bloedanalyse. Hierbij wordt naar
de activiteit en dus de kwaliteit van het bloed in zijn levende toestand gekeken.
Het is verbazend te zien hoeveel storingen vaststelbaar zijn bij mensen die welbepaalde klachten hebben, maar bij een normaal bloedonderzoek weinig of geen (kwantitatieve) afwijkingen vertonen.
Ook worden vroegtijdig afwijkingen gezien, die als dit niet wordt gecorrigeerd later tot aandoeningen kunnen leiden (soms als het al te laat is).
De levend-bloed-analyse geeft een goed beeld van de biologische dynamiek van een persoon op één bepaald tijdstip.


Nr.4 Slank worden

Afvallen is op dit moment de trend, in de meeste populaire bladen is wel een dieet te vinden om op je ideale gewicht te komen. Toch is uit verschillende wetenschappelijke onderzoeken gebleken dat diëten niet werken.

Waarom nemen wij in gewicht toe en wat is de oplossing?
Dit is uit te leggen door de verschillende mechanismen toe te lichten:
- - de trek
- - de maag
- - de vetcellen
- - het eten

De Trek
Een deel van ons gedrag (60%) is iets wat wij gedurende ons leven hebben aangeleerd (en wat wij eventueel genetisch kunnen doorgeven). Maar een ander deel (30%) van ons gedrag is wat onze voorouders hebben aangeleerd en ook dat wordt genetische door gegeven (door de evolutie). En hier zit voor een deel van de mensen het probleem. Een deel van ons probleem gaat terug naar de prehistorie. De 3 problemen op een rij:
*Zout
Door de evolutie is in ons DNA ingebouwd dat zout belangrijk is.
Het zout wat wij des tijd innamen stelde ons is staat om duurprestaties te leveren
(vluchten voor een Dinosaurus). Als wij rennen gaan wij zweten, maar door het
ingenomen zout verliezen wij niet zo veel vocht, dus wij kunnen het rennen
langer volhouden.
* Zoet
De in gebouwde functie van zoet in ons DNA, was om veel koolhydraten binnen te
krijgen. Door zoveel mogelijk zoete vruchten te eten kregen konden wij een vet
reserve opbouwen. De prehistorische mens ging dik de winter in, en was in de
lente weer dun. De vetreserve had een isolerende en een voedende functie.
*Vlees(eiwitten)
Het verlangen naar vlees in ons DNA had als functie om eiwitten binnen te krijgen.
De belangrijkste bron van eiwitten in de prehistorie was vlees. Eiwitten waren
van belang voor het maken van nakomelingen.

In de huidige tijd is dit gedrag niet meer van belang, omdat dit geen functie meer
heeft in de westerse wereld. Bij de meeste mensen is een deel van deze functies
nog steeds ingebouwd.

Sommige van ons hebben dit gedrag door de evolutie veranderd, sommige vinden bijv. zout of zoet niet meer lekker, maar dit geld niet voor het gros.

De maag
Als de maagwand op rek komt, krijgen de hersenen het signaal dat wij verzadigd zijn.
De maag ledigt zijn voedsel langzaam, en wanneer zij weer slapper wordt gaat er een signaal naar de hersenen waarbij wij weer honger krijgen. 70% Van onze verbruikte energie gebruiken wij om onze vitale functies (ademhalen, ontgiften, e.d.) in stand te houden. Om deze grondvoorziening van energie te voorzien, geeft de maag na lediging steeds een signaal naar de hersenen om de maag weer te vullen, bij een volle maag worden de hersensignalen afgeremd. Het is een samenspel van hersenen en maag.

Op verschillende manieren kun je op het systeem van de maag inspelen:
STRESS: door stress werken de hersenen niet optimaal, waarbij het honger signaal niet
door de hersenen wordt gesignaleerd (door stress geen honger meer hebben) of juist dat het signaal in de hersens wordt versterkt (mensen die door stress meer eten).
MAAGBALLON: bij een kleine hoeveelheid voedsel komt de maag op rek, dus wij voelen ons verzadigd met eten. Het idee achter een maagballon is dat de mensen een andere hoeveelheid leren te eten. Maar het probleem ontstaat zodra de ballon er uit wordt gehaald en mensen weer meer gaan eten om verzadigd te raken. Een andere complicatie is dat wanneer men met een maagballon te veel eet, de maag meer uitrekt. Dus na het verwijderen van de maagballon moet men nog meer eten dan voor de maagballon om verzadigd te zijn.
MAAGVERKLEINING: dit lijkt op dit moment een van de weinige doeltreffende methoden.
Een complicatie kan zijn dat men later toch meer gaat eten ondanks dat men vol zit,
de maag kan weer opgerekt worden, waardoor het effect van de operatie teniet wordt gedaan.

De vetcellen
Als mensen willen afvallen wordt je overal dunner behalve daar waar je dunner wilt worden (buik, heup, billen).
De vetcellen zijn simpel gezegd voorraadschuurtjes in ons lichaam.
De vetcellen die wij van onze geboorte hebben meegekregen die blijven altijd in ons lichaam aanwezig. Zij hebben een capaciteit om 3x in volume te kunnen toenemen.
Dus als wij teveel eten en weinig verbranden dan wordt de reserve in vet opgeslagen.
Het probleem begint echter als de voorraadschuurtjes vol zijn, dan maakt het lichaam nieuwe voorraadschuurtjes aan, bijvoorbeeld rondom de buik, heupen en billen. Deze nieuwe vetcellen (voorraadschuurtjes) zijn dan blijvend en kunnen niet meer worden afgebroken.
Door meer vet te verbranden (o.a. door training, maar ook stress) neemt alleen het volume van de vetcellen af, dit geldt ook voor methoden zoals endermologie en electrolypolyse.
Liposuctie is het enige afdoende middel om de voorraadschuurtjes te verwijderen. De enige complicatie hierbij is dat wanneer er bij de buik vetcellen worden weghaalt en men eet te veel, het lichaam elders de vetcellen vult waardoor daar nieuwe voorraadschuurtjes ontstaan, bijvoorbeeld in de armen.

Het eten
De voedingsindustrie maakt gretig gebruik van de ons in de evolutie aangeleerde vaardigheden, de trek naar zoet, zout en eiwitten. Vandaar dat fabrikanten aromastoffen aan het voedsel toevoegen om ons hongergevoel aan sterken. De voedingsindustrie kent daardoor meer dan 7000 verschillende smaak en reukstoffen (aroma's), bijna geen enkel product is meer vrij van aromastoffen. Door deze stoffen kan het lichaam op het verkeerde been worden gezet. Wanneer je een lekker appeltaart ruikt wordt dit door de hersenen geregistreerd ('het water loopt je in de mond). De maag bereidt zich hierop voor maar het aroma is chemisch gemaakt. Je neemt nu 1 chipje en deze bereikt de maag, de hersenen zullen het hongergevoel versterken omdat ze niet krijgen wat ze verwachten en dus ga je meer eten (meer chips).

Het voedsel in deze tijd zijn regelrechte voedingsbommen. Door het hoge calorieëngehalte te comprimeren in een klein formaat kunnen wij hiervan meer eten. De maag kent geen onderscheid of iets energierijk is of niet, de maag stuurt het volle gevoel pas als de maagwand is opgerekt. Bijvoorbeeld een normaal mens kan moeilijk 9 grote gekookte aardappels opeten,
maar wel 1 reep chocola wat de zelfde hoeveelheid energie is.
Uit het vorige stuk over de maag hebben wij geleerd dat wanneer de maag op rek komt men verzadigd is. Maar frisdranken (met name koolzuurhoudend) en vruchtensappen, die een hoog energie gehalte hebben, passeren makkelijk onze maag zonder dit op te rekken. Wij drinken makkelijk 1 glas appelsap weg en hebben dan nog honger maar wist u dat 1 glas appelsap gelijk staat aan 3-4 appels? Na het nuttigen van deze hoeveelheid komt de maag wel op rek. Ik spreek hier dan nog niet over de vruchtensappen met allerlei toevoegingen (extra vit.C, e.d.) welke een nog hogere energiewaarde hebben.

De medische wetenschap is gevoelig aan trends. Op dit moment is de trend het kostenplaatje.
Dus men zoekt oplossingen waarbij grote groepen mensen geholpen kunnen worden omdat dit kostenbesparend werkt, en goedkoper is dan naar individuele oplossingen zoeken. Diëten passen in dit plaatje, zoals ook medicatie.

De stof Rimonbant is een stof die in een medicijn wordt verwerkt waarbij de hersens een signaal krijgen dat men verzadigd is met eten, terwijl de maag leeg is.

Op korte termijn lijkt dit te werken, 20 kg in 2 jaar is haalbaar. Op lange termijn, wanneer men het streef gewicht heeft bereikt en stopt met de medicatie, lijken de mensen weer in gewicht toe te nemen. Afgezien van de bijwerkingen van de medicatie. Diëten werken alleen als men de discipline heeft om zich hieraan te houden.

In tegenstelling tot de medische trend, lijken individuele benaderingen tot een beter resultaat.
De individuele benadering is dat je kijkt wat de cliënt eet, om vervolgens de producten eruit te halen die een te hoge energiedichtheid hebben in verhouding tot de levensstijl. De energie hoge producten worden vervangen door producten die er op lijken maar een lage energie eenheid hebben. Men hanteert het motto: eten als je honger hebt. Mensen hoeven zich dan niet zo zeer te ontzien.
Om een voorbeeld te geven van iemand die weinig sport: Hij kan zich helemaal vol eten met yoghurt (1,5% vet) of fruit, maar kan het croissant of witte brood beter links laten liggen terwijl met mate volkorenbrood/meergranenbrood/roggebrood gegeten kan worden waarbij het broodbeleg ook een rol speelt. Boter, dieetmargarine, margarine, zoet broodbeleg kun je beter laten, maar mag je in kleine hoeveelheden eten. En magere ham op brood is oké.

De beste remedie om af te vallen is: eten waarbij de maagwand snel wordt opgerekt, maar wat weinig calorieën bevat. Voeding vermijden wat een hoog energie/calorieëngehalte heeft en
niet de maagwand rekt. Bijvoorbeeld bier heeft een hoog calorieëngehalte, en bij honger
rekt dit niet de maagwand. Yoghurt heeft een laag calorieëngehalte maar rekt de maagwand,
dus dit kunt u oneindig eten. Zie http://www.calorietabel.nl voor het inventariseren van je voeding, vergelijk eens
yoghurt met chocomelk.



Tot slot
Bij alle methodes die men gebruikt waar apparatuur een rol speelt, is het voor de leek soms moeilijk te begrijpen dat het ene apparaat niet hetzelfde is als het andere apparaat (de ene MRI-scan niet te vergelijken is met de andere MRI-scan). Je moet het vergelijken met een camera, een camera van 500 pixels maakt andere beelden dan een camera van 3,2 miljoen pixels. Er zijn meer medische-apparaten fabrikanten dan automerken. Dus er is verschil in kwaliteit of je een beeld bekijkt, gemaakt met (om in de autobeeldspraak te blijven) een DAF of een Ferrari. En hierin vergissen mensen zich soms. Vandaar dat soms in een centrum (of ziekenhuis) een X-foto wordt gemaakt en men kan niets vinden, terwijl het andere centrum (of ziekenhuis) een X-foto maakt en men ziet een afwijking. Sommige mensen willen op de hype van de meet/analyses inspringen, waarbij goedkope (soms ook oude) apparatuur wordt aangeschaft die geen gedetailleerd beeld geven.

Over Alexander Kudus: